Categoriearchief: Past

Tentoonstellingen die voorbij zijn


t/m 24-08

Met werk van: Paksha van Slooten, Andrea Radai, Bram Faber, Henriëtte van’t Hoog, Ronald Versloot, Jan Willem Maris, Daan van Wel, Lon Godin, Bas Ketelaars, Olphaert den Otter,
Ine Dammers, Eric Martijn, Christoph Dahlhausen 

Inner Glow

verlengd tot 1 juli. beelden, schilderijen, film/videowerken in de tentoonstelling Inner Glow

Inner Glow till 1 juli
Henriëtte van ’t Hoog with invited guests:
Anneke Bosma, Ine Dammers, Lon Godin, Shuqing Ma, Rix Wierenga, Michael Wright, Fanfan Yang

Mysterious body. tekst Paksha van Slooten

What is it that makes this vertical-ness in abstract works -like Ian Davenport and Daniel Buren- and in this case the (cropped out of ordinary life, compressed into one alive abstract sequence) vertical video-strokes of Michael Wright and Henriëtte van ’t Hoog so appealing ?

Already upon entering we get this vertical stroked-ness in the mysterious works of Ine Dammers and later on in the streaming down black strokes of Lon Godin, leading us in the end and in the back of the gallery to the – in a sense musical- video-work of the Wright-van ’t Hoog duo…..

Then the way the show is hung !! When you turn the corner your eyes immediately get involved in a scene that reminded me of the famous Hokusai print A sudden gust of wind and of the pastiche Jeff Wall made out of it.

As if objectified spaces were floating trough the air swept by a sudden wind. Spaces? Yes spaces in fact. Yes objects also, but this contradiction has been exactly the venue of van ’t Hoog for many years now….

Once -years before- departed from serene abstracted depiction of objects, she became specialized in an intelligent research into the objectification of space by colored surfaces & their direction ; so the suggestion of space. Sometimes this turns upside down in the literal use of pure space- using e.g. the corner of a room- to suggest objectivity, that in fact does not exist.. All these smart and light hearted color and form games, all deal with a sense of perception and in a deeper way even of consciousness, what is it that makes us see spaces, and yes, do you see that !! almost in a child-like way- : it is all just: consciousness busy, working for us..!!

This also seems to be the atmosphere in the works of the guests Henriëtte has chosen around her. Be it the rather in your face enthusiasm of Shuqing Ma’s objectification of the painting as just a “thing”, or the video of the Afsluitdijk (horizontal, but again interesting in it’s vertical interruptions ..!!) of Anneke Bosma, becoming just an abstract ” experiencing”, while looking at it ; or the more conceptual and mysterious “doubles” of Rix Wierenga, or equally mysterious double layered works of Ine Dammers.

But then the disturbance……. Somewhere in the gallery-space, of which we have been made very conscious now, purely by the sometimes excruciatingly beautiful and fragile works of van ’t Hoog (such as the two almost not colored ones between the front windows or the little grey one on the grey wall) there is that “something” that seems to be the dominant work of the show, lurking out for us. Now this -Alex de Vries- is a real turn in the work of Henriëtte, never seen before (I think).

In all aspects it breaks with a set of self made rules of the artist (which makes it very intriguing and audacious). It is not simple-facetted, like 4 to eight (suggested) surfaces, resembling at any moment a (deformation of) a certain space- meant in an architectural way-. This one has a far more complex and multi-facetted form. Then the sense of Clearness of “Looking Through”-ness is completely lost. This form rather conceals something. And while all the other spaces/objects seem to float on a suggested aura of light, that is behind them, outside them, makes them float; this one is completely the opposite: the light is shining inside out, from within. Then it is monochrome,.. no other work is. And in a very tertiary dark color, while all the (changing) bright colors are within…. All is turned topsy turvy..!!So much intrigued I was by this “thing”, that started to look more and more like a “being” to me, not a thing or a “space”…, that I was looking for clues in the chosen works… What is the change here? At a certain point I must confess, that the “thing” even turned out to be a body or even a corpse lying there in a body bag. Then I saw a very strange clue in a tiny corner of the work of Ine Dammers with the vertical black little lines on a white surface. A tiny piece of blue paper, just like a little post-it paper,
saying : Room for Death. This work is a contemplation upon death! (I think) It is very beautiful and very strong in this, and still uses the cheerful image language of van ’t Hoog, but this time it is in the shape of pure light shining out. It is a soul speaking to us from within a corpse.Here the original venues of the artist about the pleasure of perception and consciousness and this new almost expressionist and romantic dimension of “contemplating about death” come together !! Consciousness shining brightly from within this body-space that we are,… The Inner Glow!! This is the real Inner Glow…!! No other work is !!Sweet sad eyes with a touch of fright stare at me from the woods (Rix Wierenga). Shiver

Inner Glow Henriëtte van ’t Hoog

Inner Glow and Guests: Anneke Bosma, Ine Dammers, Lon Godin, Shuqing Ma, Rex Wierenga, Michael Wright, Fanfan Yang

te zien tot 1 juli

Het is die ruimtelijke betrokkenheid die het werk van Henriëtte van ’t Hoog een onderscheidende identiteit geeft, die wordt versterkt door een ontwapenend gevoel voor kleur, zinderend en overweldigend. Zelfs alle kleuren die vloeken krijgen in haar objecten een onverwacht syncopisch verband.Het zijn eenvoudig ogende geometrische vormen, maar bij nader bekijken is er geen meetkundige logica in te ontdekken. Bijna niets is echt recht. Alle verhoudingen binnen die concrete figuren zijn uit hun verband getrokken. Ze vormen een aaneenschakeling van visuele discrepanties. 


Henriëtte van ’t Hoog
(img. oogziekenhuis rotterdam)


Fragmentation, as an image, has become our reality.  With this title we would like to refer to the growing phenomenon of fragmentation as the leading principle in the design of art, electronic and material images and interfaces all around us; yet as well maybe in the mind itself of this being, that created all this fragmented visual imagery in the first place, entangled in a compulsory symbiosis with her technocratic environment…..Lon Robbé, Paksha van Slooten, Oleksiy Koval, Eric Martijn, Federico Murgia


Eric Martijn, “messy geometry” 2019, 140 mm


tot 18 maart

Richard van der Aa   Miloushka Bokma  Andrea Radai 
 Paksha van Slooten  Eric Martijn   Henriëtte van’t Hoog 
Christoph Dahlhausen   Ronald Versloot    Lon Robbé
Lon Godin    Lucas Hoeben    Sipke Huismans

Andrea Radai uit de serie Subtitled ,compilatie van 7 olieverfwerken op papier, 31 x 23 cm

Installatie met fotowerken van Miloushka Bokma en olieverfwerken op papier van Andre Radai te zien van 12 januari tot 4 maart 2019:

In transit van Andrea Radai
Schilderijen in een lange lijn langs de muren van de galerie.Olieverfschilderijen op papier, zo dun geschilderd dat het op aquarel lijkt. Elk schilderij voorzien van ‘ondertiteling’,  want men wil graag tekst bij wat men ziet. Maar wil de kunstenaar dat? Tekstueel uitleg geven bij iets wat visueel gedragen wordt. Het begin is er. Men ziet een beeld met tekst. Daar kan men over nadenken. Dan een andere. Ook met tekst. Interessant. En nog een, en nog een. Maar dan begint het te wringen. Een nieuwe beeld, maar met de zelfde tekst.  En de volgende: zelfde tekst onder een andere beeld. En die daar: zelfde beeld , andere ‘ondertiteling’.  En het gaat zo door.Er zijn er ook nog heel veel beelden. Op het eerste oog verschillende beelden, die wel degelijk bij elkaar horen. Het is de spanning die ze gemeen hebben. Iets filmisch. Is het sciencefiction? Een documentaire ? Rampenfilm ? Iets er tussen in ?Ze lijken zich in een overgangsgebied te bevinden. In transit.

De installatie van Miloushka Bokma  
getiteld Thuis, Home, Heimat is een combinatie van een grote foto installatie en een videowerk. De eindeloze stroom aan foto’s van vluchtelingen die zij dagelijks onder ogen krijgt zijn het uitgangspunt van deze serie. Situaties die haar raken, een bepaalde houding of gezichtsuitdrukking vormen beelden in haar hoofd die zij op locatie in scène zet.Zij heeft er bewust voor gekozen om met westerse mensen te werken. Door Westerse mensen in haar werk te laten figureren, wil zij het vluchtelingenprobleem dichterbij brengen. Dit is niet iets dat ver weg is en daarom ons niet aangaat. Dit kan iedereen overkomen.Ontheemd zijn, verlies, rouw en hoe je hiermee omgaat is een terugkerend thema in Bokma’s werk. Zij is geïnteresseerd in het gemeenschappelijke van emoties. Overal ervaren mensen geluk, liefde, spijt, verlangen, hoop, frustratie of angst. Dat veel ervaringen universeel zijn, zelfs als je ze alleen ervaart, is een geruststellende gedachte.

Concepten in Abstracte Kunst part II

Christoph Dahlhausen, Bas Ketelaars

De tentoonstelling CONCEPTS IN ABSTRACT ART part II,  is te zien tot 7 januari 2019 met de kunstenaars Richard van der Aa, Marena Seeling, Eric Martijn, Jan Mulder, Henriëtte van’t Hoog, Oleksiy Koval, Theresa Ferket , Maarten Janssen, Bas Ketelaars, Lon Godin en Christoph Dahlhausen.



prinsengracht 510   open: wo.– za. 13 – 18 h

en op afspraak 06 55828705





De tentoonstelling OH NO ROKOKO van Lucas Hoeben en Eric Martijn in Reuten Galerie laat een installatie zien waarin ruimtelijke citaten, citaten uit de beeldende kunst zelf en een wervelende dialoog tussen beide beeldend kunstenaars samenkomen. 

Zes Voor Zes

Op 19 april opende in Loods6 aan de KNSM laan de tentoonstelling Zes voor Zes. Als reactie op de geïndividualiseerde kunstmarkt bundelen 6 galerieën om een gezamenlijk artistiek statement te maken. Kosten en baten worden door iedereen eerlijk gedeeld. De inrichting van de monumentale bagagehal (voormalige ruimte van de Nederlandse stoombootmaatschappij) komt gezamenlijk tot stand. Het eindresultaat is een interessante middenweg tussen kunstbeurs en tentoonstelling.

19 – 25 april 2018

Lynn Leegte: House

Fotowerken en installatie.

Tegelijkertijd is haar installatie WINDOWS te zien in het
aan de achterzijde van de doopsgezinde Singelkerk
Herengracht 431 van 30 – 11 tot 21 – 1 – 2018.


Perpetuum III

Met schilderijen van Ronald Versloot en van Andrea Radai uit de Crowd serie. Videowerken van o.a. Lon Robbé , Olphaert den Otter Agniet Snoep en Lucas Hoeben

Perpetuum II

Videowerken, 3D installaties, prints, schilderijen en tekeningen.
Tentoonstelling in wisselende samenstelling met Lon Robbé, Lon Godin, Henriëtte van ’t Hoog, Christoph Dahlhausen.